DE ETHIOPISCHE FINADO-PLOEG (MET INTERVIEW)

Bericht van 29-01-2013 Het Ethiopische Finado team vond dat het tijd was om de finado-kantoortjes een opfrisbeurt te geven. Ze willen de petekinderen en hun familie ontvangen in een nette omgeving. De twee lokalen krijgen een fris kleurtje.

Bericht van 23/12/2012 De  echtgenote van Seyoum - de landverantwoordelijke voor Ethiopië - is opgenomen in een ziekenhuis in Nairobi. De behandeling kan enkele weken duren. Seyoum blijft bij haar tot midden januari.  Yoseph neemt intussen de leiding over.

De Ethiopische Finado Ploeg (voorstelling – interview)

Het team bestaat momenteel uit vier personen :

-         Tewodage: landverantwoordelijke (titelv.) 

-         Seyoum : vertegenwoordiger – coördinator projecten en peterschappen

-         Misrak: kassier en contactpersoon peterschappen

-         Yoseph : accountant en assistent begeleiding projecten en peterschappen

In de nabijheid van de Britse ambassade huurt Finado een kantoor waar de petekinderen/de verantwoordelijke volwassene terecht kunnen. Hier worden ook alle uitbetalingslijsten, peterschapdossiers en een volledige boekhouding bijgehouden.

De registratieprocedure in Ethiopië is in een eindfaze gekomen. Seyoum zal als verantwoordelijke de coördinatie over de projecten en de peterschappen behouden. Hij is ook het aanspreekpunt voor de peterschappen en de projecten. Het financiëel plan werd goedgekeurd.

In de zomer van 2012 bezocht Seyoum België op uitnodiging van zijn familie.

Seyoum Mamo, sinds 2006 Finado-vertegenwoordiger in Ethiopië was deze zomer enkele weken op familiebezoek in België en Nederland. Omdat zijn bezoek niet was aangekondigd was het onmogelijk een grootse bijeenkomst te organiseren. Op 2 augustus ontmoette hij in Berlare de leden van de werkgroep Ethiopië en een aantal steeds paraat staande vrijwilligers, de deelnemers aan de verschillende edities van run4water, familie, vrienden en bekenden. Bijzondere aanwezigen waren burgemeester Gabriëls van Berlare, ambassadeur G.Sleeuwagen voor wie Seyoum enige tijd werkte in Ethiopië, de voorzitster en afgevaardigd bestuurder van V.Z.W.Finado en de verantwoordelijken van het Almaz-Ashine-project in Ambo.  Voor dr. Van der Haegen en dr. Moens van Medimuze was het de gelegenheid om een cheque van maar liefst 4000 euro te overhandigen voor de bouw van nieuwe klasjes in de Babyland Kleuterschool. Seyoum nodigde ook enkele sponsors uit om met hen van gedachten te wisselen over de evolutie van de peterschappen. Bij een hapje en een drankje werd er tot laat in de nacht van mening gewisseld. Annemie en Charlotte boden alle aanwezigen een heerlijk dessertbuffet aan… Alle aanwezigen deelden de kosten. In 2006 ging Finado Ethiopië op zoek naar een nieuwe medewerker in Ethiopië. Seyoum had de beste papieren, en die heeft hij nog steeds. Hij was voordien betrokken bij de opvolging van de peterschappen en trok zich in het bijzonder het lot aan van de kinderen in het Tesfa Home:Asnakesh, Eshetu, Befekadu… Hij heeft sinds enige tijd versterking gekregen van Misrak als kassierster en Yosef als boekhouder. Het directe contact met de kinderen en hun families laat hij niet los. Seyoum ontmoette ook verschillende leden van de werkgroep afzonderlijk. Hij ging langs bij enkele peters en meters van kinderen in Ethiopië. Greta en Filip trokken naar enkele rustige en minder rustige plekjes (de markt van Veurne, een appartement in De Panne, een terras in Brayes Dunes, een autorit naar Nederland) om van Seyoum een interview te ontfrutselen.

INTERVIEW MET SEYOUM

Filip: Je kwam terecht in Finado op een ogenblik waarin het zwaartepunt van de Finadowerking stilaan verschoof van peterschappen naar meer structurele projecten. Met de bouw van een school worden in één klap duizend kinderen bereikt… de komende jaren een veelvoud.

Seyoum: Met de bouw van een school worden inderdaad op lange termijn veel kinderen bereikt. Maar een afweging maken blijft moeilijk.  Grote investeringen doen in scholen is werken aan een lange termijnvisie waarvan veel kinderen een voordeel halen. In mijn opinie zijn de peterschappen echter een goede zaak. Ik kijk die kinderen, die moeders en vaders in de ogen. Ik zie die families voor mij. Ze komen bij me, ze spreken me aan en delen met mij hun zorgen. Voor die kinderen in de peterschappen maakt wat Finado doet een concreet verschil. Het kind en de familie moeten geld hebben om een woning te huren, eten te kopen, kledij te kopen, schoolgeld te betalen.

Greta: Ik herinner me dat we op het ogenblik dat we de honderd peterschappen  bereikten discussiërden over de haalbaarheid om dat  met onze kleine organisatie op te volgen. Momenteel zitten we aan bijna 300 peterschappen.

Seyoum: Inderdaad. Ik weet dat de vraag wel eens gesteld is of er een grens is. Momenteel loopt alles goed. Er zijn nog steeds kinderen en hun familie die wachten op een peterschap. Ik zou soms willen dat het sneller gaat, dat jullie sneller meters en peters voor hen vinden.

Filip: Ethiopië is een land dat in een enorme evolutie zit. Het heeft gedurende enkele jaren een ongekende groei gekend. De infrastructuur gaat er enorm op vooruit. Toch lijkt het leven er voor de armsten niet makkelijker op te worden.

Seyoum: Herinner je jullie eerste bezoek dat we samen met Greta aan R. brachten in november. De mama is intussen weer zwanger. De overheid verstrekt gratis anticonceptie. Wij blijven er in onze gezinnen op hameren om aan gezinsplanning te doen. De druk op de mama van R. wordt alweer groter om rond te komen.

Greta: Blijven we soms niet steken in het verstrekken van materiële hulp.  Kunnen we de families niet beter begeleiden?

Seyoum: Het overgrote deel van de peterschapfamilies zijn arm tot zeer arm. Hun eerst nood moet gelenigd worden. De druk op de gezinnen is zeer groot. De prijzen blijven buiten proportie stijgen. Het is ontzettend duur geworden om iets te huren in de Addis… maar dit is hun thuis, waar die mensen familie hebben, relaties hebben die hun helpen om te overleven. De prijzen van teff is het laatste jaar nog eens met bijna 50 % gestegen. Scholen zijn creatief om inkomsten te vinden… en het is met Finado onze taak om onze petekinderen naar school te zenden.

Greta: Blijft ons werk dan beperkt tot louter financiële ondersteuning?

Seyoum: Neen, het blijft mijn belangrijkste taak om naar de mensen te luisteren. Daar word ik via mijn opleiding (Urban Worker) ook op voorbereid. Ik probeer uit te zoeken wat de grond van hun probleem is om het bij de wortel aan te pakken. Met driehonderd peterschappen is dat niet evident. Gelukkig zijn de taken binnen finado goed verdeeld en hoef ik mij minder zorgen te maken over het administratieve werk. Het blijft echter niet evident om mensen door te sturen naar een dokter of een ziekenhuis. Psychologische problemen worden sociaal nog niet algemeen aanvaard.

Filip: Toen je in 2006 het roer in Ethiopië overnam waren we net begonnen met de voorbereidingen van een kleuterschool in Welkite. Enkele weken geleden werd er een heuse lagere school geopend op dezelfde site. Hoe voelt dat?

Seyoum: Het is ongelofelijk. Zelfs de bouw van de kleuterschool, toch niet zo’n groot project, leek een onoverzichtelijk project. Kijk nu. Een moderne  school  met  vier  verdiepingen   waar  duizend  leerlingen  naar school kunnen. De komende decennia zullen duizenden kinderen hier naar school gaan. Het maakt geen verschil voor enkele kinderen maar voor een hele generatie die hier begint met modern onderwijs. De impact van het project is amper te overzien.

Greta: Ook wij konden amper geloven dat we zo’n groot project tot een goed einde konden brengen…dat we de nodige sponsors zouden vinden. In Ginchi renoveerden we klassen, bouwden we nieuwe klassen, zorgden we voor drinkbaar water en openen we binnenkort een eerste nieuw sanitair blok. We blijven nog enige tijd bezig met de bouw van een nutsgebouw (bib, kantoor, leraarskamer…) en een tweede sanitair blok. Toch horen we hier dat er wat problemen waren met vandalisme.

Seyoum: We zijn daar ook heel erg van geschrokken. Met Filip motiveerde ik verleden jaar de directie van Ethiopian Andinet om met geld van de Provincie Oost-Vlaanderen een sensibiliseringscampagne op te zetten rond  hygiëne en onderhoud van het sanitair in de school. Ook dit jaar verbindt de Provincie Oost –Vlaanderen zijn steun (ditmaal in Ginchi) aan een sensibiliseringsproject. We zullen het thema hiervan richten op ‘respect’. Ik trok reeds eerder naar de school voor gesprekken met de directie, leerkrachten en een selectie leerlingen. Toch denk ik er aan om samen met Yosef en Misrak opnieuw de leerlingen aan te spreken. Een meer doorgedreven campagne moet het respect van de leerlingen op langere termijn bevorderen. Het gaat er volgens mij ook niet om om ons als finado of de Belgische sponsors ter wille te zijn. Het is voor hen zelf en voor de volgende generaties dat het belangrijk is. Met het toegezegde bedrag kunnen we binnen enkele weken het eerste sanitair blok openen. Met het geld van de Provincie Oost Vlaanderen en andere sponsors zullen we dan een tweede blok afwerken en een sensibiliseringscampagne voeren. Er is in de school nog veel geld nodig want in het bijgebouw moet nog elektriciteit, vloeren, plafonds, ramen en deuren voorzien worden.

Filip: We maakten tijden je verblijf ook afspraken over de afwerking van projecten in o.a. Etiopan Andinet, Wonji Shoa en Fiche Bewa lagere school.

Seyoum: Ja. Ik ontving ook een cheque van 4000 euro uit de handen van Dr Moens en Dr Van der Haegen van Medimuze voor de bouw van de lokalen in Babyland. Het bedrag moet volstaan om ook daar de werken te voleindigen voor november. Ik hoop dat Dr. Van der Haegen dan de nieuwe klassen kan openen. In Bewa, waarvoor we nog eens 3400 euro toegezegd kregen zullen we het sanitair blok misschien nog voor  het nieuwe schooljaar kunnen openen. Let wel, hier staat een nieuw project in de startblokken. We plannen om via run4water ook hier zuiver water binnen de schoolmuren te brengen.

Filip: Enkele maanden geleden werd een project om voor leerlingen in Wonji Shoa warme maaltijden te voorzien verworpen.

Seyoum: We moeten waakzaam blijven. Soms denk ik dat sommige partners ook in mijn ogen dollartekens zien. Intussen werkt de school aan een nieuw voorstel. We zullen dat ook opnieuw kritisch bekijken. We hebben in Wonji Shoa intussen al veel gerealiseerd. Na het afwerken van de volgende klas zullen we ook hier een rustpauze inbouwen. Let wel, het gaat hier om een school in een arme omgeving, met extreem arme mensen… Jullie herinneren jullie nog onze eerste bezoeken aan die school. De klassen zonder glas in de ramen… en kijk eens nu. De samenwerking gaat goed.

Greta: We blijven contact houden met de verschillende Ethiopische partnerprojecten.

Seyoum: Vanzelfsprekend. We hebben vrijwel met al onze partners een goede relatie en ons vertrouwen werd nergens geschonden. Filip is in oktober en november bij al onze vroegere en nieuwe projecten langs geweest om te zien hoe het er mee staat… en of alles nog in goede staat was… of er al onderhoudswerken nodig waren. Ik denk dat we in het algemeen kunnen zeggen dat we tevreden mogen zijn. Ik denk dat we misschien ook nog terugkeren naar Welkite. De school zal snel uit zijn voegen barsten.

Filip: Het dossier voor registratie als Charity is intussen lange tijd ingediend, het is goedgekeurd door het Ethiopische ministerie van Buitenlandse Zaken, is naar het Agentschap voor Registratie gegaan en ligt nu in de handen van MOHA. Wat gaat er na die registratie veranderen.

Seyoum: Het is voor de Ethiopsche overheid belangrijk om te weten waar we mee bezig zijn,dat we ons aan de regels houden. Sinds de komst van Yosef in ons team voeren we een volledige en gedetailleerde boekhouding. Bij de selectie van de peterschappen zullen we wel steeds het advies moeten volgen van de administratie van de Woreda. Let wel, we zullen steeds met hen in discussie kunnen gaan.

Filip: En voor wat betreft de projecten?

Seyoum: Ook voor wat betreft de projecten zullen we steeds in overleg moeten werken met de overheid. Onze sterkte ligt in het feit dat we geen vragende partij zijn om van hen iets te krijgen. Wij zijn een gevende partij. Zeker wanneer we ons zoals nu toeleggen op de financiering van structurele projecten aangaande scholenbouw enz voorzie ik geen problemen. Mochten onze doelstellingen eerder politiek van aard zijn dan zou het echter zeer moeilijk worden.

Greta: Wat zijn de grootste uitdagingen de komende jaren?

Seyoum :De toekomst is een onbekende factor. Er komen veranderingen. Maar we leren uit ervaringen en passen ons steeds aan. Net als jullie in België zijn we in Ethiopië gestart om vanuit ons hart te werken. En net als jullie zijn we hard aan het professionaliseren. We zullen fouten maken. Maar zolang we daaruit ook leren… zullen we er blijven op vooruitgaan.

Greta: Ondanks ons streven naar meer professionalisme zijn wij als Finado België in de eerst plaats vrijwilligers. Natuurlijk zijn we veel professioneler aan de slag dan pakweg vijf jaar geleden. We willen Finado besturen als ‘een goede huisvader’. Toch zien we de wereldwijde financiële crisis als een daadwerkelijke bedreiging voor de groei van onze werking.

Seyoum: Het is een zeer moeilijk gegeven. We zijn er bewust van dat het bijzondere inspanningen zijn om steeds opnieuw geld te vinden voor de projecten. Meters en peters doen elke maand die inspanning. Voor elke school elk waterproject weten we dat er gigantische inspanningen nodig zijn om het geld bijeen te zoeken. Dat jullie dat als vrijwilligers doen maakt het nog wonderbaarlijker. Wij kunnen maar zoveel verwezenlijken als waar jullie ons de fondsen voor bezorgen.

Filip: Een initiatief zoals run4water was er vier jaar geleden in de eerste plaats op gericht om fondsen te vinden voor een waterproject. We zien dat jullie nu ook heel erg uitkijken naar de Great Ethiopian Run.

Seyoum: Dat is ook zo. De Great Ethiopian Run is één van de grootste sportevenementen van het Afrikaanse continent. Dat we door jullie en onze deelname ook nog eens geld kunnen verzamelen voor een waterproject is fantastisch. In de eerste editie liepen slechts enkele petekinderen mee. Na afloop stuurden we hen naar huis. Dit jaar zullen een tachtigtal finado petekinderen meelopen. Ze kijken daar echt enorm naar uit. Het geeft hen een gevoel van eigenwaarde. Ze horen er die dag helemaal bij. Na afloop geven we vanuit Finado een feestje samen met alle kinderen. Dat was de vorige twee keer echt een apotheose. Samen met die kinderen rond tafel… die elkaar leren kennen, aan het vertellen zijn. Verleden jaar was er echt een verbroedering tussen onze kinderen en de kinderen van Almaz Ashine in Ambo. Jammer dat zij dit jaar niet zullen deelnemen. Dit jaar doen we echt een inspanning om een aantal kinderen uit het tehuis van Zewditu te motiveren om deel te nemen.

Greta: Toch moet je nog dromen hebben. Wat wil je verwezenlijkt zien?

Seyoum: Een vriend van mij had letterlijk een wondermiddel gevonden om rijk te worden. Hij had een medicijn kunnen invoeren in enorme hoeveelheden. Het was een populair geneesmiddel dat moeilijk te krijgen was en bovendien heel duur. Toch was ik onzeker of het wel allemaal zo goed zat. Ik besloot om toch een andere vriend, die op de hoogte was van scheikunde, te contacteren om te zien of het wel om een echt medicijn ging. Ik vroeg de eerste vriend om stalen die ik dan doorspeelde. ’s Nachts kon ik niet slapen en ik besloot een lijst te maken van de arme mensen in mijn omgeving. Ik besloot om wanneer ik mijn fortuin zou maken elk van die mensen op mijn lijst een bedrag te schenken. Helaas bleek het medicijn de volgde dag vals te zijn. Ik weet dat ik er toen het hart van in was dat ik die mensen op mijn lijst niet kon helpen.

Nu droom ik er van om met eigen geld ooit een graanmolen te kopen voor de armen. Ik weet niet waarom, ik weet het echt niet. Eigenlijk leef ik nu al een beetje in mijn droom, want door bij Finado te werken kan ik mijn droom verwezelijken. Ik hou er van om naar de mensen te luisteren. Ik voel hun gevoelens omdat ik zelf afkomstig ben uit een arme familie.

Een andere droom die nu is uitgekomen is natuurlijk dat ik hier op bezoek mocht komen. Ik had er al zo lang naar uitgekeken om het land waar ik mij al zo lang mee verbonden weet te bezoeken. Je weet toch dat ik lange tijd voor de Belgische Ambassade gewerkt heb vooraleer ik met jullie in zee gegaan ben.

Filip: Heb je veel bezocht in België?

Seyoum: Ik hou van het geluid van de zee. Ik ben in Oostende geweest en met jullie naar De Panne. Maar ook de steden zijn wonderbaarlijk mooi. Brugge, Antwerpen, Kortrijk, Ieper… Gent is ongelofelijk mooi. Een kasteel in het midden van de stad, de Kathedraal met een verbluffend schilderij (het Lam Gods). Ik heb heel lekker bier geproefd… Zoveel geschiedenis overal. En sterk gewortelde tradities. Ik herinner me de ontmoeting met die man die al 56 jaar de Last Post blaast in Ieper. Ik vond het leuk om eventjes de Franse grens over te wippen. Ook het lekkere eten: mosselen, paling, scampi’s, garnaalkroketten… Maar het zijn toch de ontmoetingen met zo veel mensen die me bijblijven. Ik had nog meer mensen willen ontmoeten, maar ik kwam letterlijk uit de lucht vallen en toch ben ik blij dat ik de voormalige ambassadeur kon ontmoeten bij wie ik zo graag werkte. Ik had jullie ook enkele peters en meters voorgesteld met wie jullie mij in contact gebracht hebben… en ik ben blij dat zoveel mensen ingingen op mijn uitnodiging voor een ontmoeting. Sommige mensen waren echter op vakantie of hebben we niet kunnen bereiken. We zijn gaan fietsen in Berlare en zijn toen bij de peter van Meron geweest… die man moest ik gewoon onmoeten. Net als de broer van pater Leon.

Filip: Wat is je impressie van België?

Seyoum: Ik krijg die vraag de hele tijd. Ik antwoord dan dat het een wonderbaarlijk land is en dat jullie er fier moeten op zijn. Maar wat ik hier niet zie is de Ethiopische sociale manier van met elkaar omgaan. Dat wil ik eigenlijk niet missen. Ethiopië is het land van mijn volk van mijn vrienden en mijn familie.

Het viel me op hoe alles hier georganiseerd is. Bijvoorbeeld hoe jullie vrije tijd gepland is. In Ethiopië bestaat dat vrijwel niet.

Ik zou aan de mensen hier moeten zeggen, wat ik trouwens ook aan bezoekers van Ethiopië zeg. Vergeet niet om ook iets van de Ethiopiërs te leren en af en toe te zeggen: Dank U G-d!

Greta: Seyoumi, we kijken er heel erg naar uit om je in november terug te zien in Addis. Bedank ook nog eens je gastgezin dat je zo dikwijls moest missen.

Bericht mei 2012. In Addis werd het kleine Finadokantoor in de omgeving van de Britse ambassade tot vandaag gedeeld door Seyoum, Misrak en Yosef. Eén tafel en drie stoelen zorgden dat er een voortdurende stoelendans nodig was... zeker omdat er steeds families aanschuiven om hun verhaal te doen, hun peterschapsgeld in ontvangst te nemen.. De ruimte deed ook dienst als archief en opslagplaats van goederen. In het begin van het jaar werd een extra kleine kamer in hetzelfde gebouw gehuurd zodat families die nood hebben aan een vertrouwelijk gesprek met één van de medewerkers hier terecht kunnen. Elke medewerker kreeg ook zijn eigen tafel en stoel. Voor Yosef die met het oog op de registratie een volledige en gedetailleerde boekhouding uitwerkt wordt later ook een computer voorzien. 

Bericht April 2012 . Mendaye verliet op 1 april het Finado-team in Addis Abeba. Tijdens de vergaderingen in november met de Belgische Finadobezoekers gaf hij te kennen een grote droom te hebben. Hij wilde graag chauffeur worden. Er werd besloten om hem een opleiding aan te bieden en hem in dienst te houden tot wanneer hij werk zou vinden. Mendaye is een zachtaardige persoonlijkheid die graag gezien is door de families van de petekinderen. We wensen hem veel succes in zijn nieuwe loopbaan en houden contact. (nov. 2012. Intussen heeft Mendaye werk gevonden bij de overheid als chauffeur... hij verdient iets minder maar zegt heel gelukkig te zijn)

bij de foto's : Seyoum en Yoseph, Greta en Misrak, Seyoum met ambassadeur Sleeuwagen, bij de Last Post, met burgemeester Gabriëls, Interiew, Extra meubilair voor het kantoor, Mendaye